سوره الرحمن

بِسْمِ ﭐللهِ ﭐلرَّحْمَنِ ﭐلرَّحِيمِ

به نام خدا که رحمتش بى‏اندازه است‏و مهربانى‏اش همیشگى.
ﭐلرَّحْمَـٰنُ ﴿۱﴾

[خداى] رحمان «۱»
عَلَّمَ ﭐلْقُرْءَانَ ﴿۲﴾

قرآن را تعلیم داد. «۲»
خَلَقَ ﭐلْإِنسَانَ ﴿۳﴾

انسان را آفرید؛ «۳»
عَلَّمَهُ ﭐلْبَیَانَ ﴿۴﴾

به او بیان آموخت؛ «۴»
ﭐلشَّمْسُ وَﭐلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ ﴿۵﴾

خورشید و ماه با حسابى [منظم و دقیق] روانند؛ «۵»
وَﭐلنَّجْمُ وَﭐلشَّجَرُ یَسْجُدَانِ ﴿۶﴾

و گیاه و درخت همواره [براى او] سجده مى‏کنند؛ «۶»
وَﭐلسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ﭐلْمِیزَانَ ﴿۷﴾

و آسمان را برافراشت و [براى سنجش هر امر معنوى و مادى] ترازو نهاد؛ «۷»
أَلَّا تَطْغَوْاْ فِی ﭐلْمِیزَانِ ﴿۸﴾

تا در [سنجیدن با] ترازو طغیان روا مدارید [و از مرز عدالت فرا‌تر نروید.] «۸»
وَأَقِیمُواْ ﭐلْوَزْنَ بِـﭑلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُواْ ﭐلْمِیزَانَ ﴿۹﴾

و ترازو را به عدالت برپا دارید و از ترازو مکاهید؛ «۹»
وَﭐلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿۱۰﴾

و زمین را براى [زندگى] مردم نهاد؛ «۱۰»
فِیهَا فَاکِهَةٌ وَﭐلنَّخْلُ ذَاتُ ﭐلْأَکْمَامِ ﴿۱۱﴾

در آن میوه‏ها و نخلها با خوشه‏هاى غلاف‏دار است؛ «۱۱»
وَﭐلْحَبُّ ذُو ﭐلْعَصْفِ وَﭐلرَّیْحَانُ ﴿۱۲﴾

و دانه‏هاى با سبوس و کاه و گیاهان خوشبوست، «۱۲»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۱۳﴾

پس [اى انس و جن!] کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۱۳»
خَلَقَ ﭐلْإِنسَانَ مِن صَلْصَالٍ کَـﭑلْفَخَّارِ ﴿۱۴﴾

انسان را از گلى خشکیده مانند سفال آفرید. «۱۴»
وَخَلَقَ ﭐلْجَانَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ ﴿۱۵﴾

و جن را از آمیزه‏اى [از شعله‏هاى مختلف] آتش به وجود آورد. «۱۵»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۱۶﴾‏

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۱۶»
رَبُّ ﭐلْمَشْرِقَیْنِ وَرَبُّ ﭐلْمَغْرِبَیْنِ ﴿۱۷﴾

پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است. «۱۷»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۱۸﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۱۸»
مَرَجَ ﭐلْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ ﴿۱۹﴾

دو دریاى [شیرین و شور] را روان ساخت در حالى که همواره باهم تلاقى و برخورد دارند؛ «۱۹»
بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ ﴿۲۰﴾

[ولى] میان آن دو حایلى است که به هم تجاوز نمى‏کنند [درنتیجه باهم مخلوط نمى‏شوند!] «۲۰»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۲۱﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۲۱»
یَخْرُجُ مِنْهُمَا ﭐللُّؤْلُؤُ وَﭐلْمَرْجَانُ ﴿۲۲﴾

از آن دو دریا لؤلؤ و مرجان بیرون مى‏آید. «۲۲»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۲۳﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۲۳»
وَلَهُ ﭐلْجَوَارِ ﭐلْمُنشَئَاتُ فِی ﭐلْبَحْرِ کَـﭑلْأَعْلَامِ ﴿۲۴﴾

و او را در دریا کشتى‏هاى بادبان برافراشته چون کوه‏هاست. «۲۴»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۲۵﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۲۵»
کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا فَانٍ ﴿۲۶﴾

همه آنان که روى این زمین هستند، فانى مى‏شوند. «۲۶»
وَیَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّکَ ذُو ﭐلْجَلَالِ وَﭐلْإِکْرَامِ ﴿۲۷﴾

و تنها ذات باشکوه و ارجمند پروردگارت باقى مى‏ماند. «۲۷»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۲۸﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۲۸»
یَسْأَلُهُ مَن فِی ﭐلسَّمَاوَاتِ وَﭐلْأَرْضِ کُلَّ یَوْمٍ هُوَ فِی شَأْنٍ ﴿۲۹﴾

هر که در آسمانها و زمین است از او درخواست [حاجت] مى‏کند، او هر روز در کارى است. «۲۹»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۳۰﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۳۰»
سَنَفْرُغُ لَکُمْ أَیُّهَا ﭐلثَّقَلَانِ ﴿۳۱﴾

اى انس و جن! به زودى به [حساب] شما مى‏پردازیم. «۳۱»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۳۲﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۳۲»
یَا مَعْشَرَ ﭐلْجِنِّ وَﭐلْإِنسِ إِنِ ﭐسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُواْ مِنْ أَقْطَارِ ﭐلسَّمَاوَاتِ وَﭐلْأَرْضِ فَـﭑنفُذُواْ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ ﴿۳۳﴾

اى گروه جن و انس! اگر مى‏توانید از کرانه‏هاى آسمانها و زمین بیرون روید، پس بیرون روید؛ نمى‏توانید بیرون روید مگر با نوعى توانایى و قدرت. «۳۳»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۳۴﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۳۴»
یُرْسَلُ عَلَیْکُمَا شُوَاظٌ مِّن نَّارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿۳۵﴾

بر شما شعله‏هایى از آتش بى‏دود و دود آتش آلود فرستاده خواهد شد، در نتیجه نمى‏توانید یکدیگر را [براى دفع عذاب] یارى دهید! «۳۵»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۳۶﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۳۶»
فَإِذَا ﭐنشَقَّتِ ﭐلسَّمَاءُ فَکَانَتْ وَرْدَةً کَـﭑلدِّهَانِ ﴿۳۷﴾

و ناگهان آسمان بشکافد و چون چرمى سرخ رنگ و گلگون شود. «۳۷»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۳۸﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۳۸»
فَیَوْمَئِذٍ لَّا یُسْأَلُ عَن ذَنبِهِ إِنسٌ وَلَا جَانٌّ ﴿۳۹﴾

در آن روز [به علت سرعت فوق العاده حسابرسى و روشن بودن همه امور] هیچ انس و جنّى را از گناهش نپرسند. «۳۹»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۴۰﴾‏

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۴۰»
یُعْرَفُ ﭐلْمُجْرِمُونَ بِسِیمَاهُمْ فَیُؤْخَذُ بِـﭑلنَّوَاصِی وَﭐلْأَقْدَامِ ﴿۴۱﴾

گناهکاران به نشانه‏هایشان شناخته مى‏شوند، در نتیجه آنان را به موهاى پیش سر و به پاهایشان مى‏گیرند [و به آتش مى‏اندازند.] «۴۱»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۴۲﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۴۲»
هَذِهِ جَهَنَّمُ ﭐلَّتِی یُکَذِّبُ بِهَا ﭐلْمُجْرِمُونَ ﴿۴۳﴾

این‌‌ همان دوزخى است که گنهکاران آن را دروغ مى‏پنداشتند. «۴۳»
یَطُوفُونَ بَیْنَهَا وَبَیْنَ حَمِیمٍ ءَانٍ ﴿۴۴﴾

آنان در میان آتش و آب جوشان رفت و آمد مى‏کنند «۴۴»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۴۵﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۴۵»
وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ ﴿۴۶﴾

و براى کسى که از ایستادن در پیشگاه پروردگارش [در قیامت براى حسابرسى] بترسد دو بهشت است. «۴۶»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۴۷﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۴۷»
ذَوَاتَا أَفْنَانٍ ﴿۴۸﴾

[دو بهشتى که [داراى درختان و شاخسارهاى باطراوت و انبوه است. «۴۸»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۴۹﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۴۹»
فِیهِمَا عَیْنَانِ تَجْرِیَانِ ﴿۵۰﴾

در آن دو بهشت دو چشمه‏اى است که همواره جارى است. «۵۰»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۵۱﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۵۱»
فِیهِمَا مِن کُلِّ فَاکِهَةٍ زَوْجَانِ ﴿۵۲﴾

در آن دو بهشت از هر میوه‏اى دو نوع فراهم است. «۵۲»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۵۳﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۵۳»
مُتَّکِئِینَ عَلَىٰ فُرُشٍ بَطَائِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ وَجَنَى ﭐلْجَنَّتَیْنِ دَانٍ ﴿۵۴﴾

[بهشتیان] بر بسترهایى که آسترى آنها از حریر درشت بافت است تکیه مى‏زنند، و میوه‏هاى رسیده آن دو بهشت [به آسانى] در دسترس است. «۵۴»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۵۵﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۵۵»
فِیهِنَّ قَاصِرَاتُ ﭐلطَّرْفِ لَمْ یَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ ﴿۵۶﴾

در آن بهشت‏ها زنانى هستند که فقط به همسرانشان عشق مى‏ورزند، و پیش از آنان دست هیچ انس و جنى به آنان نرسیده است. «۵۶»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۵۷﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۵۷»
کَأَنَّهُنَّ ﭐلْیَاقُوتُ وَﭐلْمَرْجَانُ ﴿۵۸﴾

گویى آن زنان بهشتى یاقوت و مرجان‏اند. «۵۸»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۵۹﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۵۹»
هَلْ جَزَاءُ ﭐلْإِحْسَانِ إِلَّا ﭐلْإِحْسَانُ ﴿۶۰﴾

آیا پاداش نیکى جز نیکى است؟ «۶۰»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۶۱﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۶۱»
وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿۶۲﴾

و جز آن دو بهشت، دو بهشت دیگر [هم] هست. «۶۲»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۶۳﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۶۳»
مُدْهَامَّتَانِ ﴿۶۴﴾

آن [دو بهشت دیگر] در ‌‌نهایت سرسبزى‏اند. «۶۴»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۶۵﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۶۵»
فِیهِمَا عَیْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿۶۶﴾

در آن دو بهشت همواره دو چشمه جوشان و در حال فوران است. «۶۶»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۶۷﴾‏

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۶۷»
فِیهِمَا فَاکِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ ﴿۶۸﴾

در آنها میوه‏هاى فراوان و درخت خرما و انار است. «۶۸»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۶۹﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۶۹»
فِیهِنَّ خَیْرَاتٌ حِسَانٌ ﴿۷۰﴾

در آنها زنانى نیکو سیرت و زیبا صورت‏اند. «۷۰»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۷۱﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۷۱»
حُورٌ مَّقْصُورَاتٌ فِی ﭐلْخِیَامِ ﴿۷۲﴾

حوریانى که در سراپرده‏ها مستورند. «۷۲»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۷۳﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۷۳»
لَمْ یَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ ﴿۷۴﴾

پیش از همسران بهشتى‏شان دست هیچ انس و جنّى به آنان نرسیده است. «۷۴»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۷۵﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۷۵»
مُتَّکِئِینَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِیٍّ حِسَانٍ ﴿۷۶﴾

بر بالش هاى سبز و فرش هاى زیبا تکیه مى‏زنند. «۷۶»
فَبِأَیِّ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۷۷﴾

پس کدامیک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ «۷۷»
تَبَارَکَ ﭐسْمُ رَبِّکَ ذِی ﭐلْجَلَالِ وَﭐلْإِکْرَامِ ﴿۷۸﴾

همیشه سودمند و با برکت است نام پروردگار با شکوه و ارجمندت. «۷۸»